یادداشت سردبیر
از پي چاپ شماره ي دوي «هنر» تا چاپ اين شماره ، شايد برجسته ترين رويداد ادبي/ هنري بزرگداشت فردوسي بزرگ باشد در اين يادداشت نمي خواهم به سخناني چون جايگاه والاي استاد در پاسداري از زبان پارسي و سرشت و فرهنگِ ، تبار ايراني در برابر تُركتازي ِ ترك و تازي ، و از اين دست بپردازم . از شكوه هنري شاهنامه و چيزهايي كه بيشتر به كار شاهنامه پژوهان مي آيد نيز نخواهم گفت – كه شاهنامه شناسان بسيار گفته اند و شايسته است كه همچنان نيز گفته شود .
نكو داشت بزرگترين سراينده ي چامه ي پهلواني جهان انگيزه ي خوبي بود براي درنگ و ژرف انديشي در موقعيت كنوني داستان نويسي كشور ؛ اينكه داستان نويسي امروز چه بهرهاي از پشتوانه ي سترگي همچون شاهنامه برده است . در آغاز خواستيم گردآورده اي از داستانهاي نويسندگان امروز ايران فراهم سازيم تا خود گواه روشني بر اين جستار باشد . گردآورده هايي از اين گونه بسيار بود ، اما آسيب هاي ناگزير آن ما را بر آن داشت تا راه ديگري را در پيش بگيريم . براي اينكه رشتهي كار از دستمان در نرود بر آن شديم اين دامنه را تنگ كنيم و باز اين استاد توس بود كه راهكار نخست را نشانمان داد ؛ خراسان زادگاه فردوسي ، خاستگاه زبان پارسي ست ، و اين ، راستي ست كه كسي نمي تواند پوشيده دارد؛ پس چه بهتر كه گام آغازين را از خراسان برداريم و ببينيم نويسندگان خراساني چه سهمي در داستان نويسي كشور دارند . و از آنجا كه بايد پذيرفت « داستان» با تعريف امروزي اش ، وام دار برگردن هايي از ادبيات باختر زمين است ، مترجمان خراساني را نيز از ياد نبرديم .
بخش نخست ويژه نامه ي «ادبيات داستاني خراسان» با پيش درآمدي پيرامون نوشتن ، از نويسندهي بلند آوازه ، محمود دولت آبادي – كه كتابخوانان ايراني هرگز شاهكارهايي چون " كليدر" و " جاي خالي سلوچ" او را فراموش نمي كنند- آغاز مي گردد . به دنبال اين پيش درآمد داستانهايي خواهيد خواند از داستان نويسان كهنه كاري همچون اصغر الهي- كه سال گذشته با رمان " سالمرگي " اش خوش درخشيد-، رضا دانشور- كه داستان هاي پيشروي او در دهه ي پنجاه از بهترين نمونه هاي نوگرا و پسانوگراي امروز ايران چيزي كم ندارد ، و صد افسوس كه راهي غربت شد و ... – و نويسندگان جواني كه با نام برخي از آنها آشناييد .
در آغاز بخش دوم نامه اي از يك نويسندهي نامدار ايتاليايي به برگرداننده ي فرانسوي نوشته هايش ، و در پي آن داستان كوتاهي از او را با برگردان روان قاسم صنعوي – كه با نيم سده كار ادبي و كارنامه اي در بردارنده ي نزديك به صد كتاب و نوشته هاي بسيار در مطبوعات ، نامي آشنا در ميان كتابخوانان ايراني ست – خواهيد خواند. در پي اين داستان ، با چند برگردان ديگر از چهره هايي شناخته شده ويژه نامه را به پايان مي بريم . جاي آن دارد سپاسگزار راهنمايي هاي ارزنده ي حسن ميرعابديني باشم و دريغ و افسوس بي اندازه ي خود را بر نرسيدن نوشته ي ايشان پيرامون « ادبيات داستاني خراسان» به اين شماره ي ماهنامه ي هنر ، آشكار سازم .
از خوانندگان ، و از نويسندگان و مترجماني كه جاي نوشته هاي آنها در ويژه نامه ي پيش رو خاليست ، پوزش مي خواهيم و مي كوشيم در شماره هاي آينده از دستاوردهاي هنرمندانه ايشان برخوردار شويم ؛ نام هايي چون : حسين آتش پرور ، هادي تقي زاده ، فرهاد جعفري ، حميد رضا خزاعي ، محمود خوافي ، شهلا شفيق ، پرويز شهدي ، حسن شهسواري ، حسن عالي زاده ، بهرام مرادي ، شيوا مقانلو ، اميد نيك فرجام ، پيام يزدانجو و ...
آغاز اين يادداشت را با نام شكوهمند فردوسي بزرگ خجسته گردانيديم ؛ چه زيباست به ياد فرزندان استاد توس پايان فرخنده نيز داشته باشد؛ اين ويژه نامه پيشكشي ست از ماهنامهي بين المللي هنر ، به شيفتگان فرهنگ- خوانندگان ادبيات داستاني ايران زمين .